İzmir Gezisinden Sepete Düşenler

Ooof! Yazmayı unutmuşum vallahi. Nereden başlayacağımı, neyi hangi sırayla yazacağımı bilemiyorum. Okadar çok şey birikti ki... Şimdiden uyarayım: Karışık ve saçmasapan bir yazı olabilir.
Daha önce de söylediğim gibi on gün İzmir'de kaldık. On gün boyunca hergün gezdik, ama yine de bana yetmedi. Biraz verimsiz gezdik. Aslında Begüm'le gezebileceğimiz en verimli şekilde gezdik. Begüm'ün uyku seanslarından dolayı öğleden önce dışarı çıkamadık. Hatta ilk günler acemiliğimize geldi, taa akşamüstü çıkabildik. Gezmekten kasıt alışveriş tabi. Alışveriş yapabileceğimiz yerlerde takıldık genelde. Dedemiz isyan edip üçüncü gün bizimle takılmaktan vazgeçti ve Begüm bizim başımıza kaldı.(Biz reyon-dükkan gezerken Begüm'e dedesi bakıyordu.) Ama durumu idare ettik tabi.
Neler aldık, neler keşfettik??
Ek gıdaya başladığımızdan beri, çarşıya pazara giderken Begüm'ün yemeklerini taşımak için bir kap arıyordum. Sızdırmayan ve de mümkünse sıcak tutan. Konak YKM'de buldum. Lock&Lock'un beslenme çantası. Sızdırmama özelliği çok iyi. Kapağını açarken bile zorlandım bazen. Fakat sıcak tutma konusunda beklentilerimi karşılamadı. Çantanın içi alüminyum kaplı fakat sıcak koyduğumuz çorba soğudu. Ne kadar süre sonra soğudu onu bilemiyorum saate bakmak hiç aklıma gelmedi. Ama yine de ılık olmasını bekliyordum ben, buz gibiydi.
Yine bir süredir almak istediğim ama ertelediğim birşey: Muffin kalıbı. Yine YKM'den, Dr. Oetker muffin kalıbını aldım. henüz denemedim. Hatta bavula sığmadığı için, uçakta taşımam zor olacağı için eve bile getiremedim (kısmetse bayramda annemlerden alacağım:) ) Çok sevdiğim, minicik keklerden yapar yapmaz burada da paylaşacağım. Tarif önerisi olan varsa değerlendirmeye açığım :)
İkea'dan Begüm'ün odası için dekorasyon amaçlı bir sürü ıvır zıvır aldım. 7 aylık olmuş bebişim hala odasında yatmadığı için, odasının dekorasyonuyla fazla ilgilenemedim. Yavaş yavaş daha sevimli hale gelecek odası. Ne zaman odasına geçeceği de ayrı konu. Ben bu aralar geçirmeyi planlıyorum aslında ama klimayla ısıtmaya çalıştığımız evimizde hasta mı olur kuzu diye biraz caymaya meyilliyim.

İlk Dönüm Noktası

Neymiş bu 6. ay... Bir nevi dönüm noktası. 1. yaş ne kadar önemliyse, 6. ay da bir o kadar önemli. Bütün eşyalarımız yavaş yavaş değişiyor. Hafta sonu, cumartesi günü, tam da 6. ayımızı doldurduğumuz gün, mma sandalyesi almak için bebek mağazasına gittik. Evde yaptığım ufak çaplı bir araştırma ve görevlinin yönlendirmesiyle Chicco Polly mama sandalyesi aldık. Yine görevlinin yönlendirmesiyle, aklımızda yokken bir de araba koltuğu aldık. Araştırmadan, damdan düşer gibi aldığımız için, bir şey alırken 50 defa düşünen ben, kafamda soru işaretleriyle, 'acaba'larla çıktım mağazadan. Misafirlerle dolu haftasonu ve devamında yoğun geçen hafta içi trafiği nedeniyle takip eden günlerde de pek bir araştırma yaptığımı söyleyemeyeceğim. Güvenli diye duyduğum birkaç markadan biri olması birazcık içimi rahatlatıyor, kötü bir tercih yapmadığımı düşünüyorum. Doğumdan önceki alışverişlerimizi de aynı mağazadan yaptığımızı ve yanlış tercihle aldığımız bebek arabasını ve de istediğimiz gibi gelmeyen karyolayı değiştirdiğimizi, görevlinin de bunları bildiğini gözönüne alarak bu sefer de değiştirme yapmamamız için ilgi göstereceklerini düşünmüştüm. Öyle de oldu sanıyorum.( Ne uzun cümle oldu yahu. Orta okulda öğretmenimiz 'Cümleyi ne kadar uzun kurarsanız hata yapma ihtimaliniz o kadar artar.' demişti. Umarım hata yapmamışımdır.) Haftasonu alışverişimiz bunlarla da kalmadı tabi. Almışken yeni birkaç kıyafet, pijama ve önlük de aldık kuzuya. Bir ara da küçülenleri kaldırmak lazım tabi..
Bebek arabamızı da değiştirdik. Değiştirdikten kastım, oturak kısmını değiştirdik. Begüm'ün oturma izni olmadığından hala oto koltuğunu arabadan çıkarıp bebek arabasına takarak kullanıyorduk. Artık pusetimizi puset şeklinde kullanıyoruz. Ama eski sistemimizin rahatlığını arıyoruz. Begüm bebek arabasında uyuyakaldığında arabaya aktarmak çok kolay oluyordu ve uyanmıyordu. Şimdi ise uyanıyor. Bize de uyandırmadan oradan al, buraya koy biraz zor geldi. Buna da alışacağız elbette...